Nie poszłam do szkoły, nie miałam siły wstać z łóżka.. a co dopiero siedzieć tam i słuchać tych wszystkich ludzi. Płuca mnie bolą - dzisiaj jadę do lekarza, mam nadzieje że to nic poważnego, bo zgnije w tym domu..
Zaraz odpalę, włączę ulubioną piosenkę i delikatnie ukażę swoje uczucia.. Mokre policzki to u mnie codzienność, jestem na skraju uspokojenia i wewnętrznego krzyku o pomoc.. Nikt nie może mi pomóc, jestem sama jak palec w tym całym gównie.
DOŚĆ
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz