Obiecana notka dla Kobry. Witaj moja najdroższa Karolino, czytaj uważnie do końca. Niektóre zdania będą Ci się wydawały kompletnie bez sensu, ale powiedziałam Ci, że notka będzie długa więc musi być trochę głupoty. Jesteśmy już w trzeciej klasie. Dobrze wiemy, że za jakieś 6 miesięcy nie będziemy się codziennie widywać, to jest najstraszniejsza myśl, pod słońcem. Teraz, właśnie teraz cofnijmy się o trzy lata. Ja byłam nowa, ty byłaś nowa i jakoś za bardzo nie ciągnęło mnie do tego, że jakoś więcej z tobą gadać czy coś w tym stylu. Siedziałaś jak taka murza z tą Monisią, i siedziałaś. Wydawałaś mi się taka skryta mała Karolinka, taki kujon. Pierwsza klasa minęła i na szczęście zaczęła się druga. Nie wiem jakim cudem, ale stałaś się bardziej otwarta na nowe znajomości. Od razu polubiłam tą nową ciebie. Bardzo śmieszną, przyjazną. Wiem, że na początku nie miałaś do mnie zaufania, bo sama mi to powiedziałaś, i ja Cię doskonale rozumiałam, bo też to zaufanie milion razy straciłam. Skończyła się druga i zaczęła się trzecia. Pamiętasz kiedy i jak wyznałyśmy sobie przyjaźń? Oczywiście najebane bo jakby inaczej. Od tamtej pory, nawet wcześniej stałaś się bardzo ważnym człowiekiem w moim życiu. Wtedy kiedy było mi naprawdę źle ty byłaś przy mnie i pomagałaś mi. Tobie jako pierwszej mówiłam wszystko. Wiesz co w tobie lubię najbardziej na świecie?? To, że bez względu na to jaki mam humor, potrafisz mnie rozśmieszyć, zawsze! Pamiętam kiedy jechaliśmy busem i nie mogłam oddychać tak się śmiałam, haha. Muszę chyba podziękować twoim rodzicom za to, że jesteś. Co ja bym bez ciebie poczęła? A i wiesz co jeszcze? Musisz uznać to jako komplement bo jeszcze nigdy nie wstydziłam się jeść u kogoś w domu, tak jak u ciebie..Nie wiem w sumie czemu ale jakoś tak mam xd Wgl się ciebie nie wstydzę, nie wstydzę się tego co mówię co robią, po prostu jestem sobą i to mi bardzo odpowiada! Nie wiem czy to zauważyłaś, ale jak coś odpowiadam ot ty zawsze się uśmiechasz i mówisz, że robisz to samo. Jesteśmy dwie wieśniary, chłopczyce ze wsi, które nie wstydzą się gwary kaszubskiej. Widzisz? Ależ, żem się rozpisała :)) Dziękuję Ci za to, że po prostu jesteś, jesteś przy mnie, ze mną. Zawsze możesz na mnie liczyć i wiem że ja mogę na ciebie. A pamiętasz naszą obietnicę? Osiemnastka tylko razem, ja zapraszam ciebie ty mnie i zajebiście się bawimy, jeszcze trzy lata haha. Mam nadzieje, że jak skończymy gimnazjum to będziemy się regularnie spotykać, bo nie wiem czy dam radę bez plotkowania z tobą. BARDZO, ALE TO BARDZO CIĘ KOCHAM, I DZIĘKUJĘ! :*:*:*:*
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz